|
Wat is uw waardering voor dit artikel?
Rating:
- Trends veranderen snel
- Juicht Belgen juicht, maar niet allemaal
- Gedetailleerde Clinic Spots Offence
- De grootmeester doceert
Competitions
- Belgie
- Nederland
- Europa
- FIBA World Championship
Adobe Flash Plug-in NeededThis website requires a Adobe Flash plug-in. Please download the latest version of the Flash plug-in by clicking here
www.FIBATV.com
|
|
Het eerste quarter zit er alweer op
|
|
Zoals U allen weet is de competitie in eerste nationale al een tijdje opgedeeld als
een basketmatch zelf.
Alleen zijn er in plaats van vier quarters van tien minuten, vier kwarten van acht matchen. Sedert het voorbije weekend zit het eerste van die vier er alweer op. Tijd dus om een eerste tussentijdse balans op te maken.
Iedereen weet inmiddels wel dat de bond met een nieuwe spitsvondigheid uitpakt om een rangschikking op te maken, die het feit dat er elke week een ploeg bye is moet verdoezelen. Wanneer er dan ook nog eens matchen worden vervroegd gespeeld, zoals Gent-Spirou, best wel handig. Zelf houden we het graag bij de verloren matchen om uit te maken wie virtueel waar staat.
Als we de balans aan de clubs zelf overlaten onderscheiden we drie categorieën. Zij die zeggen: "Alles wat we al hebben kunnen ze ons niet meer afpakken" en dat zijn dan diegenen die het tot op heden beter deden dan verwacht. Dan volgen de ploegen die twijfelen tussen juichen of niet en dat zijn zij die op het voorziene schema zitten, maar ook niet meer. De laatste categorie vindt wat voorbij is alleen maar voorrondegevechten, maar dat is dan meestal om de ontgoocheling te verbergen.
De ploeg die eerst aan beurt komt is deze die met zijn Belgisch project alle aandacht naar zich toetrok nog voor het eerste balletje werd opgegooid: Optima Gent. Met twee winstbeurten op negen matchen, want Gent speelde al een match uit ronde twee op Charleroi, niet om het over de daken te schreeuwen, maar ook niet om te zeggen een tegenvaller. Slechts in drie matchen, op Charleroi en Aalst en thuis tegen Luik, werd afgtekend verloren en twee matchen, op Mons en thuis tegen Oostende, eindigden pas na verlenging op verlies. De thuiswinst tegen Charleroi was het hoogtepunt tot op heden. Laat ons zeggen dat we de club alle krediet geven voor wat nog komen moet. Maar de resultaten moeten stilaan in evenredigheid tot de lof staan. Vooral de drie opeenvolgende zware verliesbeurten uit de laatste competitiematchen doen vraagtekens rijzen.
Kampioen Charleroi startte aarzelend, maar zette in de laatste matchen orde op zaken en wordt dan ook nu al door de meeste insiders uitgeroepen tot groot favoriet om zichzelf op te volgen. Heeft als geen enkele andere ploeg de rijkdom aan spelers, nodig om een lange competitie te combineren met een sterke beker en Europese campagne.
Luik is samen met Pepinster de revelatie van het seizoenbegin. Topmoment was de uitwinst bij Charleroi, dieptepunt het zware thuisverlies tegen Pepinster. Met daar tussenin een meer dan behoorlijk parcours. Vooral de ijzersterke verdediging die coach Gjergja zijn spelers oplegt maakt indruk. Zonder noemenswaardige pech, opnieuw een certitude voor de play-offs.
Pepinster promoveerde zichzelf van hekkensluiter tot kandidaat voor de play-offs. De oplawaai op Charleroi klasseren we voorlopig dan ook als een accident de parcours. Vooral gezien het de week daarop onmiddellijk orde op zaken stelde met overtuigende thuiswinst tegen Okapi Aalstar.
Leuven was vorig seizoen al een verassende deelnemer aan de play-offs en gaf opnieuw zijn vistekaartje af in dit eerste gedeelte. Na een sterke start kende het wel even een dipje, maar dat werd al even snel weer recht gezet met winst in Oostende. En dit alles ondanks het vertrek van sterkhouder Miller. Zou de basketkennis van sportief manager Tony Souvereyns iets te maken hebben met de positieve verhouding tussen budget en resultaten?
De naam viel reeds: Oostende. De grote ontgoocheling van vorig seizoen lijkt, na een nochtans behoorlijke start, goed op weg om al het slechte te bevestigen en werd nadien enkel door een verlenging tegen Gent gered van een vernederende 0 op 4. De plundering van Aalst leek dan toch niet het ei van Columbus te zijn. Maar iets zegt ons dat men in de kuststad niet bij de pakken zal blijven zitten. In dit verband wordt zelfs de naam van Ovcina gefluisterd. Wait and see.
En Aalst zelf? Hier kan alles samengevat worden in drie woordjes: pech, pech en pech. Nochtans leek de ruime winst tegen Gent het lichtje te zullen worden dat het einde van de tunnel aankondigt, maar vier dagen later volgde tegen datzelfde Gent de ontnuchtering in de beker. Voorzitter Schorreel blijft er, helemaal getrouw aan zijn werkstijl, bijzonder rustig onder en zoekt allerminst slachtoffers om met de vinger te wijzen. Eenmaal de ziekenboeg leeg loopt ziet hij het allemaal nog wel zitten. Vraag is of een eerste Europese campagne, net nu, geen blok aan het been wordt.
Rest ons alleen nog Antwerp en Mons. Twee ploegen die ons tot op heden een beetje ontgoochelden. De ploeg van bondscoach Casteels liet wel een 4 op 8 optekenen, maar van het statuut van titelkandidaat dat wij op hen kleefden is helemaal geen sprake tot op heden. Het kan natuurlijk ook zijn dat dit meer zegt over onze basketkennis dan over de sinjoren. Mons is het duidelijke bewijs dat een sterke stuurman wel degelijk van goudwaarde is. Het vertrek van coach Finch naar de hogere oorden van de NBA is allerminst een geschenk voor zijn opvolger, noch voor de club. Misschien is de merkwaardige remonte in de match tegen Antwerp een signaal dat het de goede kant op gaat.
Wat de nieuwkomers in onze competitie betreft stellen we vast dat er eerst en vooral in alle clubs een tendens was om voor continuïteit te opteren. Spelers die week na week de monden doen openvallen van verbazing hebben we nog niet ontdekt. Meer dan ooit voorheen werd ook geshopt binnen de reeds in België spelende Amerikanen. Wellicht hebben deze factoren iets te maken gehad met de nog steeds onzekere financiële situatie. Als we dan toch een MVP moeten aanduiden uit het eerste deel gaan we voor de kwikzilveren spelverdeler van Luik: Michael Green.
Of we aan de hand van dit alles ons nu al aan een voorzichtige pronostiek durven wagen voor het verdere verloop? Charleroi wordt wat ons betreft meer dan ooit favoriet nummer één om nog maar een titel aan zijn reeds rijke palmares toe te voegen. Gent zien we ondanks alles dit jaar nog geen play-offs halen en voor de rest is het koffiedik kijken. Luik, Antwerp, en zelfs Oostende en Mons zien we er aan het eind van de reguliere competitie toch bij zijn om er een verlenging aan te breien. Voor de laatste plaats in de eindronde zal veel afhangen van hoe lang Aalst nog zal gebukt gaan onder blessurelast en wie van Pepinster of Leuven de positieve trend het langst kan aanhouden.
Maar misschien moeten we bij de volgend tussentijdse balans al een en ander bijsturen.
Boxie
|
|
|
|
|